Gotycki kościół na wzgórzu dawnej owalnicy, pamiątki po wielkiej papierni i miejsca pamięci — dziedzictwo, które opowiada historię osiedla.
Gotycka perła Skolwina — rejestr zabytków A-346 (21.04.2008)
Świątynia wzniesiona z cegły w 2. połowie XV wieku stoi na wzgórzu dawnej owalnicy, nad rozlewiskami Odry. Kościół jest orientowany, prostokątny, bez wydzielonego prezbiterium, nakryty płaskim belkowanym stropem. Fundamenty wykonano z głazów narzutowych, a szczyt wschodni zdobią trzy ostrołukowe blendy.
Wieża zachodnia ma dwubiegunową konstrukcję: dolna partia jest ceglana (z blendami i oknami szczelinowymi), górna — ryglowa, zwieńczona barokowym hełmem z ośmioboczną latarnią. Przez wieki wieża pełniła też funkcję znaku nawigacyjnego dla żeglugi na rozlewiskach Odry.
Wewnątrz zachowało się cenne wyposażenie: nadstawa ołtarza ambonowego z 1692 r., barokowa empora organowa z neorenesansowymi organami, świeczniki i żyrandole z 1692 r. oraz chrzcielnica z muszli przydaczni olbrzymiej (proj. Juliusz Prandecki).
Kościół uniknął zniszczeń w 1945 r. Poświęcony 11 sierpnia 1946 r. przez ks. Henryka Domalewskiego, od czerwca 1957 r. jest siedzibą parafii (dekanat Szczecin-Żelechowo). Przebudowany w 1960 r., od 1990 r. przechodzi regotyzację (zakrystia 1993). Iglicę zdemontowano w 2008 r., a odtworzono w 2010 r. według projektu Agnieszki Latour. Proboszczem jest ks. Artur Rasmus. Msze: w niedziele o 9.00, 10.30 i 12.00, w dni powszednie o 18.00. Na budynku wisi popularny napis „I love Skolwin”.
Obok świątyni rośnie pomnikowa lipa o obwodzie 415 cm, a na terenie dawnego cmentarza urządzono zieleniec. Przy ul. Inwalidzkiej zachował się również cmentarz ewangelicki — pamiątka po protestanckich dziejach Skolwina.
Od portierni papierni po pomniki w Mścięcinie
W latach 2021/22 portiernia dawnych zakładów przeszła remont w ramach Lokalnego Ośrodka Gospodarczego „Odroujście” — odnowiono attykę, dach i charakterystyczny zegar (dofinansowanie 70 tys. zł od konserwatora). Docelowo ma tu powstać Izba Pamięci Papierni Skolwin.
Pomnikowy głaz i mural upamiętniają przyjazd na Skolwin gen. Mieczysława Boruty-Spiechowicza (1894–1985) — generała broni, uczestnika kampanii 1939 r., który po wojnie był mieszkańcem i sołtysem Skolwina do 1964 roku.
Przy ul. Ofiar Stutthofu stoją trzy pomniki: głaz z 1954 r. ku czci ofiar pracy przymusowej wielu narodowości, głaz z lat 1990/92 dla ok. 1800 więźniów filii obozu oraz pomnik odsłonięty 12 listopada 2010 r. ku czci żydowskich ofiar KL Stutthof (z inskrypcjami polską, hebrajską i niemiecką). Kolejny pomnik znajduje się przy ul. Przęsocińskiej. Kontekstem jest filia KL Stutthof oraz filia Ravensbrück (obóz kobiecy), działające tu od 27 czerwca 1944 r.
Najstarszy zachowany budynek pochodzi z 1897 r. — na parterze odbywały się lekcje religii, a piętro zajmowało mieszkanie. Z dawnego Skolwina zachowała się także zabytkowa stodoła, ślad po wiejskim charakterze osiedla.
Dworzec kolejowy otwarto w 1898 r. jako Cavelwisch; wraz ze zmianami nazw miejscowości nosił też nazwy Odermünde i Żółwino. Po 2011 r. zabytkowy budynek popadał w ruinę — uratowali go prywatni właściciele. Sam przystanek przeszedł natomiast przebudowę peronu pod obsługę Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej (SKM), dzięki czemu Skolwin ma dziś wygodne połączenie kolejowe z centrum Szczecina i Policami.